Rilke

Kalbinde çözülmeden kalan her şey için sabırlı ol. Cevapları şimdi arama. Şu anda cevaplar sana verilmez, çünkü sen henüz onları yaşayamazsın. Bu, her şeyi o an yaşama meselesidir. Şu anda soruyu yaşaman gerekiyor. Belki daha ileride, farkına varmadan, günün birinde kendini cevabı yaşarken bulacaksın..

                                                          - Rainer Maria Rilke -

De ki işte..

Yaşamında şunları da yaşayabileceksin : 

 1- Birisini, ona söyleyecek bir şey bulamadığın için, aramak...

  2- Birisini, onu artık göremeyeceğin için, beklemek...

  3- Birisini, onu görmemeye dayanamadığın için, terk etmek...

  Neler yaşamayacaksın ki!...

  " Oruç Aruoba- De ki İşte "

Yol, yön.

   Yönümüzü çokca yitirdiğimiz zamanlarımız olur. En azından birkaç yılım hep yönümü aramakla geçti. Bulduğumu hiç söylemiyorum. Yaklaştım. Yakınlaştım. Sürekli hedefler belirleyip,amaçlara yönelttim kendimi. Çünkü doğduğumuzdan beri hedef odaklı yetiştirildik, birey olduğumuzu, hayatımızda ki seçimlerimizi yeteneklerimiz doğrultusunda yapmak yerine popüler olan, güncel doğrulara yönelik belirledik. Hep hedeflerimiz oldu ve irdelemeden bu hedefler peşinde koştuk. Sen kişisel egoların kurbanı olmak diye yorumla bunu, ben popülist toplumun dayatmaları.. Fark yok. Sonuç tek. Bazısında başarılı, bazısında başarısız, bazısında da vazgeçtim, yolun yarısında bıraktıklarım oldu.

  Bazen yalnızlığı seçip aylarca susmayı yeğledim. Boş konuşmayı oldum olası sevmem zaten. Bazen çevreme bi çok insan aldım, sanki kalabalıklar hep iyiymiş gibi. Sonra hepsinden sıkıldım, tek tek eledim. Çokta kafa yormamak gerek bazı şeylere.
  Hala yağmur yağarken yapmayı sevdiğim bazı şeyler var. 30 'lu yaşlarımı umursamadan buğulanan camlara adımı yazmak mesela. Birde kalp yapardık hatırlar mısın. Çok anlamsız bir şey olduğunu epeyce uzun zaman önce keşfetmeme rağmen hala bunu yaptığıma inanamıyorum. Yaşın önemi yok, ruhun taze kalsın yeter derdi bi hocam. Aklıma geldi. Her şey boyut değiştirerek devam ediyor işte. Diyorlardı. Pek akıl erdiremiyordum. İlla ki yaşamak gerek, tecrübe yaşayarak öğrenilen bir şeymiş. Anlatılınca tecrübe olmuyor. Enteresan enteresan şeylerle dolu bu hayat. Okuyorsun bunları. Şimdi kahve içmek isterdim seninle. Ama sohbet koyu, derin olmalı. Dedim ya boş muhabbeti sevmem. Mesela bana, yönünden bahset,yolundan...,planladıklarından veya aklında oluşan küçük demolardan. Ama bu hedef olmasın lütfen. O konulara hiç girmeyelim.
  Dışarıdaki kış, bolca yağmur bırakıyor bugün. Bende terastaki kuruyan dalları izliyorum pencere ardında. Kahve koydum. Demleniyor. Buharı üzerinde. Okuyacak çok şey birikti. Bir yerden başlamak lazım.

Gelsen iyi olur.

pleasure

light leak.

Umut

Umut tüylü bir şeydir.

Ruha tüner,

Ve sözleri olmayan melodiyi şakır,

Ve hiç ama hiç susmaz...


- Emily Dickinson -

 

Fikrin iyi olsun

   "İyi ya da kötü diye bir şey yoktur, yalnızca düşünceyle var olur." diyor karşımdaki notta William Shakespeare.  

   Öyle de değil midir? Her kim ne düşünüyorsa başkası için, özü kendindedir. İyi ve kötü sadece bir fikir, bir sözdür. Düşününce ve söyleyince olur. Bazı başlangıçlar endişendirir ya hani kimi zaman, akışa bırakıp, hep güzeli düşünmek, iyiyi çağırmak gerek yanıbaşımıza. 

  İyi düşün iyi olsun der büyüklerimiz. Vardır hikmeti. Güvenirim bu söze. Başlangıç güzel, gün iyi, kötü uzak olsun. 

Nefes

   

 İyi niyetsiz alma nefes... Sonrası kolay. 

Merhaba

   Yönümüzü, ufkumuzu, var olma hissimizi ve amacımızı kaybettiğimiz/unuttuğumuz dönemler olur bazen. Her şeyin yolunda gittiğini sandığımız anda küçücük bir kırılma savurur ruhumuzu. Özellikle geçiş ve değişim dönemlerinde yaşanabiliyor böyle durumlar, kendimden biliyorum :)

   Dışarıda bir şeyler kontrolümüz dışında yerinden oynuyorsa, çare : "içeride". Yoga derslerinde sıkça duyduğum "köklenmek", köklerini bilmek ve hissetmek; dallarıyla ve yapraklarıyla göğe uzanan incecik bir fidanın kökleriyle de toprağa güvenle tutunması ve gücünü topraktan alması gibi, işte bu yüzden önemlidir.

  Kökümüz, dışarıda rüzgarlar eser, mevsimler değişirken, artık ihtiyacımız olmayan yapraklar gövdemizden kopup giderken bizi sağlam tutan, dengeleyendir. Açan çiçekle coşmadığı gibi düşen yaprakla da kahrolmaz o.

 Kök, sakindir.

Evet farkındayım, merhabamı epeyce uzun cümlelerle sundum, lakin sakinlikle, arınmışlıkla dolu bir giriş yapmayı istedim. Ve bu enerjnin size de yansımasını dileyerek..
  Yaşam çizgimizin temeli köklerimizdedir. Bizi oluşturan, zaman içinde kavramlarımızı belirleyen kökümüz. Yoluma buradan başlamak istedim bende.

    Tohumu bıraktım şimdi toprağa, (mevsimi degil demeyin, degişimin, başlangıcın mevsimi olmaz) gelişmesini, büyümesini zevkle izlemeye benimle var mısınız?

Yeniden Merhaba! ..